1 januari: boswandeling!

Ken je die momenten dat je hoofd te vol zit, je niet meer lekker in je vel zit, de muren op je af komen en na al die feestdagen je je behoorlijk uitgepraat voelt? Zo’n moment had ik op 1 januari. Een mooie dag voor een flinke wandeling, leek mij zo. Dat begint een beetje een traditie van ons vieren te worden, want de afgelopen twee jaar vind je ons op 1 januari in een bos.

Magisch

We bevonden ons die dag al in een bosrijke omgeving, dus een bos waar je flinke stappen kunt zetten was snel gevonden. Uiteraard werd er door de kleine mensjes geklaagd en gezeurd dat ze moe waren (na een nacht van tien uur slaap en na slechts vijf minuten wandelen…..), maar dat weerhield ons niet van het maken van deze tocht door een prachtig bos bij Apeldoorn in de buurt. Het mooie aan de wandeling is dat je eerst door een donker bos loopt waarbij heel langzaam maar zeker de natuur zichtbaar verandert. Er verschijnen steeds meer dennenbomen en de grond wordt zanderig. Je klautert omhoog en plotseling tuur je bovenop een heuvel naar een eindeloze heidevlakte. Het is daar zo waanzinnig mooi. En dat moment dat je de heuvel oploopt en uitkijkt over die vlakte is magisch. Alles is verstild, je hoort echt helemaal niets. Zelfs J&J werden er even stil van.

Weg stress

Dat was tevens het moment dat ik voluit kon ademhalen, ik de geuren van het bos rook ondanks een stevige verkoudheid en ik me even heel sterk voelde ondanks een hele korte en gebroken nacht. Geen vuurpijl te bekennen, geen medemens te bekennen, helaas ook geen dier te bekennen…Ik had wel graag een hert gezien, al was het er maar eentje…Ach je kunt niet alles hebben. Eenmaal terug in het bos voelde ik me met iedere stap wat lichter worden. Na een week vakantie zijn de zorgen al minder, maar ook die restjes stress gleden van me af. Ik had het echt even nodig. En ik niet alleen trouwens. De kleine mensjes, ondanks het gezucht en gesteun en hun ‘ik ben zo moe-hoe’, kregen rode appelwangetjes en leken wat meer zen met hun voetjes stevig op de aarde. Het nieuwe jaar 2018 is goed begonnen zo. Voornemens heb ik altijd, maar niet van noemenswaardige aard. Een doel hebben we wel en dat is toch eindelijk eens het bord Te Koop in de tuin zetten zo halverwege het jaar. Of het allemaal gaat lukken is natuurlijk nog onbekend. Maar hoop doet leven! En het is natuurlijk superleuk om er naar uit te kijken. De kinderen gaan er helemaal in mee en verheugen zich op een eigen kamer. En verder zien we het allemaal wel! Want als ik één ding heb geleerd in 2017, is dat Rome ook niet in een dag is gebouwd. Happy 2018!

xJ

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: