Werkende mama 1: Fiene is ziek

Voor de zoveelste keer zit ik met Fiene in de wachtkamer bij de huisarts. Haar gekuch is de afgelopen dagen verergerd. Ik wist dat de dokter mij ‘geduld’ zou aanraden. Dat is namelijk wat hij ons altijd aanraadt.

Fiene kijkt me met natte oogjes aan. Haar hoofdje steunt op mijn borst. Ze kucht en haar hele lijfje gaat op en neer. Na wat het kortste doktersbezoek van de eeuw lijkt, fiets ik met een slappe Fiene gauw terug naar huis. Ik leg haar op de bank, gooi een dekentje over haar heen en zet de tv voor haar aan. Vijf minuten later is ze onder zijl en klap ik mijn laptop open.

Mijn mailbox is gelukkig niet ontploft en met een gemaakt soort vlijt werk ik tot Fiene weer wakker wordt. Het voelt alsof ik tegen de klok aan het werken ben. Het kan nog een uur duren voordat ze wakker wordt, het kan ook 5 minuten zijn. Ik jakker een tekst af en zet deze in een mapje met meer van dat soort gejakkerde teksten. Ik geef mezelf tot de volgende ochtend om ze af te krijgen.

Tegen vijven gaat de deurbel en staat Sjaak de buurjongen voor de deur. Sjaak is onze slungelige zestienjarige buurjongen. Wanneer het werk boven mijn hoofd uitstijgt en Simon weer eens over moet werken, schakel ik Sjaak in om Julian van de opvang te halen. Sjaak leest voornamelijk boeken, in zijn kamer of voor de deur in het zonnetje. En hij is gek op Julian.

Julian straalt van oor tot oor. Hij heeft blijkbaar een lieveheersbeestje op zijn hand gehad. Modderige handjes omhelzen mijn middel en de snotkus krijg ik cadeau.

Sjaak zwaait slungelig en loopt weer naar de overkant. Ik zie dat hij al een boek in zijn achterzak heeft zitten.

Simon heeft een late boardmeeting en ik ‘verheug’ me alweer op de hele avond doortikken op mijn macbookje. Fiene blijft snotteren en kuchen en eet niet mee. Ze ligt al vanaf etenstijd in bed. Ik maak me toch een beetje zorgen, ondanks het feit dat haar halve klas er zo bij ligt. Julian snurkt tevreden in ons bed, zijn favoriete plekje. Welgemeende adviezen van moeders en schoonmoeders heb ik in de wind geslagen. Julian slaapt bij ons. punt. Ik ben er van overtuigd dat wanneer hij achttien is, hij echt wel in zijn eigen bed ligt….of in die van iemand anders, maar vast niet van zijn ouders.

Ik loop de krakende trap op en kijk eventjes bij Fiene. Ze ligt vredig te slapen. Haar wangetjes zijn vuurrood en wanneer ik mijn hand op haar voorhoofd leg voelt deze bijna net zo heet als onze oven. Ik schrik en steek gauw weer de thermometer in haar oor. Inderdaad, nog steeds hoge koorts. Maar afgezien van haar rode wangen en snellere ademhaling slaapt ze nu eindelijk. Ik loop de trap weer af en kruip weer achter mijn laptop. Ik ben bijna klaar. Tenminste, ik vind dat ik voor vanavond bijna klaar ben. Alle zorgen putten me uit en ik verlang naar mijn eigen bed.

De volgende ochtend slaapt Fiene nog als ik onder de douche sta. Simon maakt beneden broodjes en ik hoor hem verse jus persen. Het persapparaat maakt een hels kabaal en ik merk de irritatie alweer opborrelen. Ik wil niet dat Fiene wakker wordt. Maar eigenlijk wil ik ook niet dat ze nog lang doorslaapt. Gaat het wel goed met haar? Ik ben voordat ik de douche instap snel even gaan kijken en ze lag zo lekker te slapen. Ik was snel mijn haar, zet de douche uit, droog me snel af en met handdoek omgeslagen sluip ik haar kamer in. Fiene is nog steeds bloedheet en nu ik boven haar bedje hang wordt ze langzaam wakker. Haar slaapoogjes willen eigenlijk nog niet open, maar ze voelt dat ik er ben. Ze strekt haar klamme armpjes naar me uit en haar krullen plakken tegen haar voorhoofd. Ze is zo zielig en zwakjes. Ik pak haar op en leg haar tegen me aan. God wat voelt ze warm aan. Misschien toch maar weer naar de EHBO. Voorzichtig loop ik naar onze slaapkamer en leg haar op ons bed. Ze kruipt onder de deken en kijkt me sufjes aan. Snel kleed ik me aan in een spijkerbroek en sweatshirt. Ik pak Fiene weer op en loop voorzichtig de trap af naar de keuken.

Simon en Julian zitten rustig aan tafel. Simon leest de krant, Julian eet zijn broodje hagelslag. De geur van verse koffie stemt me rustig. Ik leg Fiene op de grote loveseat bij de tuindeur en drapeer een deken over haar. Ze gaat lekker liggen met Meneer Knuffel, haar grijze konijn. Simon staat op en geeft haar haar roze drinkfles met water. Ik kijk hem aan en hij ziet mijn bezorgdheid.

‘Het komt wel goed, lieverd. Het heerst, veel kids van mijn collega’s liggen er zo bij. We doen lekker rustig aan vandaag en maandag gaat het vast alweer beter. Komt wel goed.’ Hij knijpt lieflijk in mijn arm en kust mijn voorhoofd. Daarna duikt hij weer in zijn krant. De iPad ligt naast zijn kop koffie en ik zie zijn mailprogramma. Dat werken houdt ook nooit op. Bij ons beiden niet. Ook ik moet zo weer aan de bak. Ik kus Julian op zijn plakkerige wangetje en neem een slok koffie.

‘Zal ik zo met Julian even naar de speeltuin gaan? Dan kun jij je werk afmaken.’

Ik knik en kijk naar Fiene.

Het werken gaat traag. De pagina’s tekst werken tegen me. Fiene roept me continu. Het lijkt steeds een minuut of tien goed te gaan waarna ze of in huilen uitbarst of me gewoon bij haar wil hebben. Ik besluit na een poosje naast haar op de bank te zitten, met laptop op schoot. De tv staat aan, Peppa Pig staat op. Het lijkt beter te gaan zo. Wanneer ik op ‘verzenden’ druk voel ik me een stuk lichter en opgelucht. Ik kus Fiene maar zij is inmiddels weer in slaap gevallen.


Werkende mama is een korte serie van vier verhalen over een moeder met twee kids: Fiene en Julian. Ze werkt freelance vanuit huis en haar man Simon heeft een drukke baan met lange dagen. Het is de eeuwige balans-dans met korte weekenden en een hoop geregel. Ieder verhaal beschrijft een dag.


 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s