Pauze op mama-dag

Vandaag begon als iedere woensdag: Josh met zijn auto’s spelen in zijn pyjama, ik fris gedoucht, aan de koffie, hopend dat mijn wallen met mijn moeheid vertrekken. Het lukt toch iedere keer weer.
Tegen twaalven halen we Juliette op en vanaf dat punt wordt de dag altijd net een beetje zwaarder. Er wordt een hoop gewedijverd, gespeeld met elkaars speelgoed zonder toestemming. Enfin, het bekende verhaal πŸ™„.
En op zo’n dag wil ik ook pauze.

Mama heeft ook pauze nodig

Tijdens de lunch spreek ik met ze af: mama wil nu even een uurtje werken (ik wilde gewoon even een blogpost afkrijgen). Als jullie dan even lief gaan spelen ben ik daarna he-le-maal van jullie.
Ok, knikten de aapjes. Ok! Dacht ik.
De lunch was opgesmikkeld en opgeruimd. Ik liet Josh stofzuigen, dan voelt hij zich ook weer een grote jongen en heb ik weer wat zelfstandigheids-credits opgebouwd, dacht ik. Met Juliette had ik afgesproken om naast haar aan de eettafel te werken terwijl zij in de Bobo schrijft en oefent. Leek me prima. De eerste vijf minuten waren perfect. De overige 55 minuten om te huilen. Helaas is Juliette het Bobo-niveau ontgroeid en het enige wat ze niet snapt is de oefening-omschrijving. Want ze kan natuurlijk nog niet lezen. De oefeningen zelf heeft ze binnen welgeteld 3 seconden af. Note to self, Bobo opzeggen.
Josh heeft ontdekt dat ik praat tegen Juliette terwijl ik werk en denkt: dan kan ik mama vast wel even bijpraten over mijn treinspel. Tuurlijk jongen, mama luistert.
Ongeconcentreerd en zeer ongeΓ―nspireerd publiceer ik mijn blogje online, klap de laptop dicht en denk: dit werkt niet.

Relax mama!

En dat wist ik. Natuurlijk wist ik dit. Ik heb al honderden keren met dit bijltje gehakt. Maar waarom trap ik er elke keer weer in? Waarom denk ik dat ik heel even een klein uurtje mag schrijven? Even tijd voor mezelf! Mama needs her break! En toen viel het kwartje. Want schrijven op de laptop is niet ontspannen en het is niet tijd voor mezelf. Het is werk. Punt. Een boekje lezen op de bank of even een programma kijken op de tv, dat is ontspanning. En een ontspannen moeder is een ontspannen kind. Actieve houding betekent actieve mama. Relaxte mama betekent…. relaxte mama. Volgende week maar eens proberen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s