Zilte lucht en een buik vol vis

Zodra ik voet zet aan Scheveningse grond, valt er een last van mijn schouders. De zilte lucht begroet ons en ik snuif hem gretig op. Vanuit de auto leek het er op alsof het ging regenen maar hoe dichter we bij zee kwamen, hoe lichter en vriendelijker de lucht werd.

Om een uur of half vier kregen we het idee om even uit te waaien op het strand. Ik had het idee dat Rob alleen nog maar cijfertjes en budgetten zag en de kids keken alsof ze een week lang in een doos opgesloten hadden gezeten. Zelf brak het zweet mij uit bij de gedachte aan de hoeveelheid was die gedaan moest worden en alle andere honderd huishoudelijke verplichtingen die nog op mij lagen te wachten. Een sprong in de auto richting de buitenlucht was dus hard nodig.

Eenmaal bij zee maakt mijn hart een sprongetje. Juliette die na ruim een uur zwemles redelijk op instorten staat, kan weer lachen. Ze pakt mijn hand en wil zo snel mogelijk naar zee.

Wat volgt is een dik uur schelpen zoeken, spelen met de zee, spelen in de zee (met name Joshua die, als je niet oplet, zo de golven inloopt), strandjutten en staren naar de golven, schepen en prachtig wolkenspel. De lucht is zacht, de wind is rustig. De lente hangt duidelijk ook hier in de lucht, ze komt er aan!

Het is genieten. En het is wonderlijk wat een paar uur buitenlucht met je doet. Met name ook met de kids. Ze zijn vrij, rennen, verzinnen spelletjes met niks anders dan zand en schelpen. De zee is een nieuw spelmaatje en de mogelijkheden zijn onbegrensd. Manlief en ik hoeven alleen maar toe te kijken. En na een drukke werkweek is dat erg welkom.

Op dit soort moment realiseer ik me hoe fijn het is om zo dicht bij zee te wonen. Die zilte lucht lijkt je gewoon meer lucht te geven. Uren kan ik staren naar de golven, naar de lucht. En dan het geluid van de golven. Heel erg rustgevend.

Op de terugweg naar de auto kreeg manlief de briljante ingeving om te gaan eten bij Simonis in de haven. Toegegeven, het is een vreetschuur en als je eenmaal een zitplaats hebt veroverd heb je het continu het gevoel alsof je op de veilig zit, maar het is zo lekker om daar een visje te eten, wijn te drinken uit een miniflesje en bijna één te worden met alles wat bij Scheveningen hoort. Ik heb altijd weinig gehad met Scheveningen maar de laatste jaren vind ik het één van de fijnste plekken van ons landje.

Een waanzinnige paars gekleurde lucht wacht ons op na het eten. In de schemering van de jonge avond wandelen we bij de haven langs de rotsblokken naar de kleine rode vuurtoren. Vissers zijn met hun laatste ronde bezig voordat ze gaan inpakken, een jonge fotograaf neemt nog een paar snapshots voordat hij weer naar huis fietst. Een politieboot vaart uit voor een patrouille en in de verte varen grote schepen op de horizon. Het reuzenrad op de pier brandt fel in de verte en de grote rode vuurtoren zwaait ritmisch met zijn licht over zee. Het wordt steeds stiller op het strand. Verlaten en gehuld in duisternis met slechts een streepje maanlicht is de zee magisch. In de verte bij de pier met wel honderden lichtjes maken mensen zich op voor een avondje uit, de eerste wijntjes, cocktails en biertjes worden besteld en ik kan me zo voorstellen dat de boulevard langzaam aan vol stroomt. Maar hier in de haven is het stil, dromerig en verlaten. Op die paar vissers na is er niemand meer.

Met een buik vol vis, zand in ons haar en zilte adem stappen we in de auto. Ik verheug me op de zomer en de vele momenten die we hier gaan spenderen. Kids in de bakfiets, schepjes en emmertjes erbij, de zomerzon op onze bol. Dit wordt onze zomervakantie: Scheveningen, ijsjes aan zee, frietjes op de boulevard, avonden met rosé en kids die nog lang niet naar huis willen. Kom maar op, ik ben er klaar voor!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s