Een dagje mama zijn

Het is al laat, het was een vermoeiende dag en ik zit vermoeid op de bank. Het is stil in huis, manlief is een avondje weg en de kindjes liggen al even op één oor.

Hoe vaak zou ik vandaag:’stop daarmee’ en ‘houd nou eens even op’ en ‘waarom luister je niet?’ tegen ze hebben gezegd? Hoe vaak heb ik wel niet tot 10 geteld en hoe vaak moest ik echt op mijn lip bijten? Hoeveel boterhammen heb ik vandaag gesmeerd, hoeveel snotneusjes heb ik vandaag geveegd en hoeveel luiers heb ik vandaag verschoond? Hoe vaak heb ik ‘nee’ gezegd op de vraag of ze een snoepje mogen en hoe vaak heb ik de kamer mogen opruimen vandaag? Hoe vaak is er resoluut ‘nee!’ naar me geschreeuwd? En hoe vaak moest ik vandaag achter iemand aan rennen om te plassen op het potje? Hoe vaak heb ik vandaag voor politieagent gespeeld? En kokkin, verpleegster, kusjesbrigade en hofnar, chauffeuse, bediende en juf? 

Ik zet de TV uit en pak een boek. De letters dansen op de pagina’s.

Wat heb ik vandaag voor mezelf gedaan? Welk programma heb IK gekeken en welk boek heb IK gelezen? Heb ik wel wat gegeten, genoeg water gedronken en wie heeft mijn troep vandaag opgeruimd? Heb ik überhaupt wel gezeten vandaag? Mijn voeten zijn zo moe. Ik heb niet aan mijn werk kunnen zitten. Die opdracht moet ik morgenochtend vroeg maar afmaken. De was heb ik ook niet gevouwen en de keuken is nog steeds vies.

Ik drink een glas wijn en heb net even mijn hoofd om de hoek gestoken. Ze liggen heerlijk en slapen zo zoet. 

Wat heb ik vandaag een hoop kusjes gekregen en mooie tekeningen in ontvangst mogen nemen. Wat heb ik vandaag veel puzzels gemaakt, legokastelen gebouwd en Gruffalo’s van klei geboetseerd. Wat heb ik genoten van  het kijken naar de avonturen van Pieter Post, het voorlezen van de avonturen van Abeltje en het bakken van koekjes met vier gretige kinderhandjes. Wat hebben we een lol gehad in bad, in de tent op het stapelbed en buiten op de stoep met het stoepkrijt. Wat waren ze blij met een tosti als lunch en wat waren ze blij….met mij.

Een voor een doe ik de lampen uit in de woonkamer en hoor de sleutels van manlief in het slot van de voordeur. 

‘Hey, hoe was je dag?’ vraagt hij terwijl hij zijn jas aan de kapstok hangt en even de kinderkamer in spiekt.

‘Rustig’, zeg ik. ‘We hebben lekker samen gespeeld, het was gezellig’.

‘Mooi’, zegt manlief en hij geeft ze een kusje op hun bolletje. ‘Morgen weer aan het werk he?’, zegt hij terwijl hij mij meelevend aankijkt.

‘Ja’, zeg ik en bijt op mijn lip. ‘Helaas wel’.

Eenmaal in bed, draai ik me om en om en om. Ik ga er weer uit en kijk nog een keer bij de kindjes. 

Heb ik jullie vandaag wel verteld hoe lief ik jullie vind? Weten jullie wel hoeveel ik van jullie houd? Heb ik jullie wel genoeg kusjes gegeven? Hebben jullie wel een leuke dag gehad vandaag?

Ze liggen heerlijk en terwijl ik naar die lieve slaapkopjes kijk kan ik me geen enkele plek op aarde bedenken waar ik liever ben: hier. thuis. bij mijn kindjes.

Ik loop terug naar de slaapkamer en kruip weer terug in bed. Mijn hart maakt een sprongetje, nog vijf nachtjes slapen en dan mag ik weer de hele dag mama zijn. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s