Happy 2017!

En zo is het ineens 2017. Het jaar is heerlijk cliché voorbij gevlogen. Het was een jaar vol uitdagingen. Een jaar waarin ik voor het eerst in lange tijd echt ECHT tevreden was met mijn baan. Een jaar waarin ik zelf ook vorm mocht geven aan de baan wat er voor heeft gezorgd dat 2017 een jaar zal worden waarin ik nu kleur moet geven aan de vorm. Het was een jaar waarin ik steeds meer een idee kreeg van mijn identiteit. Een jaar waarin ik veel kon loslaten en steeds ‘mindfuller’ leerde leven. En het was een jaar waarin schrijven, het ‘echte’ schrijven steeds meer plek kreeg wat zelfs leidde tot een heuse publicatie! Het was ‘slechts’ een hoofdstuk maar voor mij was het een mijlpaal en het smaakte naar meer.

Het jaar 2016 was ook een jaar waarin we op zoek gingen naar een nieuw huis maar ons ook beseften dat het onze tijd nog niet was. Het was een jaar waarin er veel gebeurde bij Juliette op school. Ze was ineens halverwege het jaar een grote meid. En dat geldt ook voor Joshua, plots kreeg hij praatjes en een heuse ‘attitude’ en begon hij een soort bewust besef te kweken. Hij ontpopte zich tot een rasechte peuter-kleuter. Het was best een goed jaar waarbij ik veel soul-searching deed en dat was niet voor niets.

En boven alles was het een jaar waarbij ik op de laatste dag niet eens de behoefte had aan een laatste recap van 2016. Ik vond het wel prima en was klaar voor 2017.

En nu is het 2017. Dag 3 van een nieuw jaar. En ik realiseer me op deze derde dag dat ik niet eens mijn blog challenge heb afgemaakt! En op Instagram ben ik abrupt gestopt met de ‘photo a day’-challenge. December was een gekkenhuis en ik was stapelgek om mezelf ook nog eens twee challenges aan te doen. Dus op dag 16 heb ik er de stekker uit getrokken. Überhaupt heb ik op dat moment tijdelijk de stekker uit mijn blog getrokken. Grootse plannen had ik. Ik wilde iedere dag gaan bloggen, over van alles en nog wat. KANSLOOS bleek het. Honderdduizend kansen heb ik mezelf gegeven om de posts vol te tikken en honderdduizend keer heb ik deze kansen links laten liggen. Dat zei genoeg. Als je tijd hebt en bloggen hetgeen is wat je doet, dan doe je het. Maar ik heb weinig tijd, ik ben niet iedere dag thuis. Natuurlijk, ik zou het zo doen als ik vanuit huis werkte of huismoeder was. Heerlijk. Maar de werkelijkheid is anders. Ik werk, ik wil mijn kids de aandacht geven als ik thuis ben. Dan is er nog het huishouden en de rest kun je zelf wel invullen.

Dat deed me inzien dat ik wel wil bloggen maar niet per se over mij. Who cares, denk ik steeds :-). En bloggen doe je over het algemeen over een interesse, een passie, iets waar je veel mee bezig bent. En voor mij is dat het schrijven van verhalen. Dat is namelijk mijn passie. Daar wil ik verder mee gaan. En zo geschiedde! Op Jessica’s Schrijfblog post ik mijn korte verhalen. Ik probeer het wekelijks te doen. Maar….no strings attached! Blog au Lait gebruik ik voor columns als er leuk materiaal voorbij komt! 🙂

Happy 2017!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s