Een ochtend bij zwemles

Zwemles op zaterdagochtend

Zwemles van Juliette is vaker een papa-dochter activiteit dan een mama-dochter activiteit in dit huis. Dat komt vooral omdat haar zwemles in de namiddag op zaterdag gepland was, het moment dat ik me meestal op het avondeten ga focussen. Sinds een week of drie zwemt ze (zo fijn!!!) om 8.30 u. en dat is toch wel een stuk prettiger. Ja, het betekent vroeg uit de veren op zaterdag, maar we hebben daarna nog een hele dag. Plus het zwembad is nog helemaal schoon, je hebt nog plek vooraan (best een dingetje daar merk ik: je staat op en er zit alweer een gretige moeder op je nog warme stoel) en de meegekomen kleine broertjes en zusjes zijn nog te slaperig om te gaan zeuren en rennen. Een rustige start van de dag dus.

mama mee naar zwemles

Dat mocht ik afgelopen zaterdag ervaren. Manlief was twee avonden ervoor van zijn fiets gevallen en zag eruit alsof er een vrachtwagen over hem heen was gereden…not pretty. Dus ik besloot de kleine dame mee te nemen naar zwemles. Dat vinden we stiekem allebei best leuk. Ze is superblij als we samen wat doen. En ik vind het ook altijd gezellig om samen met haar op stap te gaan. En zo gingen we samen op pad, op een koude donkere zaterdagochtend. Er was nog niemand in het zwembad toen we aankwamen. Dochterlief kon zich in alle rust uitkleden en ik kon kiezen uit de vele plekjes voor het raam. In mijn front row seat genoot ik van een koffie verkeerd en ik genoot. Wat een rust. Wat een leven. Wat fijn.

geen ochtendmens

Ik ben absoluut geen ochtendmens. Manlief springt met gemak zijn bed uit als het moet. Ik moet mezelf daarentegen echt het bed uitslepen. De kou, het nutteloze van opstaan, mijn zachte bed verlaten, ik haat het. In het pre kids-tijdperk lukte het me soms nog wel. Dan genoot ik van de stilte die in de ochtend nog de wereld omsluit. Fast forward naar het kids-tijdperk en ik ben er gewoon te moe voor.

andere mindset

Deze zaterdagochtend heeft me toch een wat andere mindset gegeven. Ik vond het eigenlijk prima om op te staan en met Juliette op stap te gaan. Die stilte is fijn, ze vond het een avontuur om in het donker richting te tram te lopen. De dag was twee keer zo lang (op ene positieve manier dan he!) en het was lekker rustig opstarten met mijn koffie verkeerd. Ik kon rustig to-do-lijstjes maken, nadenken over kerstcadeaus. Een andere mama had haar laptop meegenomen en zat rustig een beetje te werken. Wat een goed idee! Ik denk dat zwemles toch ook wat vaker een moeder-dochter activiteit gaat worden :-). Facebook herinnerde me nog even aan de allereerste zwemles van Juliette. Het is bijzonder, ook al lijken die zwemlessen saai, het zijn mijlpalen voor die kleine grote kleuters!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s