Focus

Goed, ik blijf maar schakelen tussen het Engels en Nederlands. Doodvermoeiend en ik heb een enorme interne strijd momenteel. Dus tijd voor het doorhakken van deze knoop. De taal van mijn blog is en blijft nu Nederlands. Ik mis een hoop woorden en uitingen wanneer ik in het Engels schrijf. Dus heb ik vaak het gevoel dat ik niet uit mijn woorden kom. En voor iemand die graag schrijft en al drie zinnen vooruitdenkt is dat heel vermoeiend! Ook dacht dat ik dat ik mijn blog ‘internationaal’ wilde houden, maar hoe leuk dat ook klinkt, ik ben slechts iemand uit Nederland :-). En Nederlands is mijn moedertaal, ik beheers het gewoon beter. Dus Nederlands! Ok dat is klaar.

Ik twijfel vaak of ik moet doorgaan met schrijven. Ook twijfel ik geregeld of ik moet doorgaan met bloggen. Ik zie er soms het nut niet meer van in. Ik ‘moet’ al zoveel, denk ik dan. Er zijn zoveel dingen die mijn aandacht trekken: de kindjes, mijn werk, mijn LOI-cursus Schrijven, mijn sociale leven, mijn man, mijn huis en ga zo maar door! Ohja en ik moet sporten. Ohja, en avondeten maken en ohja ook nog een boek lezen. Dat is toch om stapelgek van te worden? Dat gevoel van alles moeten. NIKS moet, het IS er gewoon nu eenmaal allemaal. IK heb er voor gekozen en alles verdient aandacht. DUS ook mijn schrijven. Want juist dat schrijven houdt mijn verstand een beetje gezond. Dat was al zo toen ik klein was. Zodra ik niet lekker in mijn vel zat, pakte ik mijn schrift en pen en begon te schrijven. Dat gaf een gevoel van vrijheid, van rust maar ook van loslaten. Afstand nemen van wat me dwars zat. Het schiep en schept ruimte in dat overvolle hoofd van mij. En of dat nu een blogje is of een hoofdstuk van een verhaal, nog steeds ga ik rustiger slapen. Wat me doet inzien dat ik maar beter niet kan stoppen met schrijven.

fullsizerender-24

Dus dan de factor tijd. Tijd is er weinig. Spaars op zijn zachts uitgedrukt. Overdag is er geen tijd. Overdag verdient mijn werk alle aandacht. En als ik niet werk dan verdienen mijn man en kindjes alle aandacht. En helaas ook de wasmand, maar goed, dat is een ander verhaal. Dat betekent dat er meer geschreven moet worden in de avonduurtjes. Juist die uurtjes van de dag dat ik het liefst op de bank plof en he-le-maal niets moet of hoef te doen. Lekker instagrammen, facebooken, je kent het wel. En dat houd ik best lang vol! Want na een half uurtje door Instagram gescrolled te hebben, verhuis ik naar Facebook. Daar irriteer ik me aan al die reclame en steeds minder vrienden zetten iets op die ‘Facebook wall’, heette dat niet ooit zo? En dus verhuis ik weer naar Instagram. Hup weer een half uur weggegooid met het gluren in andermans keuken. Jaloers worden op levens die eigenlijk precies hetzelfde zijn als de mijne, maar door een filter en een juiste pose ziet het er net wat beter uit dan bij mij. Dan droom ik weg over hoe mijn leven had kunnen zijn, over hoe lang ik nog moet sparen voor ik ook zo’n stoere tas kan kopen, waarom haar haar wel altijd goed zit en waarom zij wel al die leuke sweatshirts heeft en ik niet, waarom zij wel een boek mag schrijven voor een uitgever en waarom haar kind wel die leuke jurkjes aan wil doen. Snap je hem een beetje? Wat een onzin hee! Het gevolg is dat ik nog passiever word, nog negatiever word en alles wat ik om me heen heb als minder ga beschouwen. Lang leve social media! Ik mis een Reality-filter op Instagram. Zo’n filter die je laat inzien dat je eigen leven echt nog wel heel tof is.

Zo’n filter bestaat niet op Instagram. Echter functioneert mijn gezond verstand nog wel en deze liet me gisteren inzien dat je er niet komt (waar je wilt zijn) als je alleen maar wegkwijnt bij het zien van andermans geluk. Dat een uur instagrammen ook heel nuttig vervangen kan worden door een uur te studeren, te schrijven of te bloggen. Want ik moet het hebben van die kleine uurtjes die ik hier en daar kan wegsnoepen. Dus wanneer iedereen op bed ligt kruip ik achter mijn laptop en pers er mijn laatste woorden van de dag uit, zoals nu. Het is zaterdagavond, man en kids liggen op bed, het huis is opgeruimd en ik kan met een gerust hart en wat laatste restjes inspiratie dit blogje schrijven. Want ik vond het wel belangrijk dit te schrijven. Het begon met een stukje schrijven in mijn dagboek/notitieboek. Ik eindigde mijn dagboekstukje met: Blijf dicht bij jezelf.

Dit ben ik. Ik, Jessica. En niemand anders. Jessica die schrijft, omdat ze dat wil en kan. Jessica die altijd maar twijfelt, maar wel doet wat ze wilt. Jessica die mama mag zijn twee heerlijke boefjes. Jessica die maar boft met haar man, nee hij brengt me geen serenades en legt geen roos op mijn kussen, maar ik kan me niet voorstellen dat er iemand is die me meer accepteert en liefheeft dan hij. Jessica die zich vier dagen per week Management assistent mag noemen en op die vier dagen alles op alles zet om de beste Management assistent te zijn die er is. Geld hebben we nu eenmaal nodig, dan kun je maar beter zorgen dat je een leuke baan hebt. En dat heb ik. En ik blijf dicht bij mezelf. Dat is iets wat ik heb moeten leren. Eigenlijk ben ik nog steeds dezelfde Jessica van toen ik 12 jaar was. Ik houd nog steeds van de dingen die mijn 12-jarige versie leuk vond. Ik doe nog steeds de dingen die zij ook deed. Wellicht nu op een ander niveau, maar de basis blijft hetzelfde. En die basis voelt goed. Dus nee, ik stop niet met schrijven. Ik ga wel stoppen met mijn tijd te verdoen met zaken die echt NIET belangrijk zijn. When you focus on the good, the good gets better.

En zo is dat, want gisteren viel ‘mijn publicatie’ op mijn deurmat! Een poos geleden deed ik mee aan een schrijfwedstrijd wat heeft geresulteerd in een publicatie in de verhalen bundel Het Cadeau, te koop bij o.a. Bol.com! Je begrijpt: ik ben TROTS. En dat allemaal omdat ik heb ‘gefocused’ on the good.

img_8450

x Jessica

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s