Reflectie op de afgelopen vier jaar

8702 8703 8785 8824 8893 8938 _MG_8979 9445 9456

Het is vandaag 22 juni! De dag dat Rob en ik vier jaar geleden in het huwelijksbootje stapten. Wat was het een mooie dag toen in 2012, met eigenlijk hetzelfde weer als vandaag. Juliette vroeg vanochtend aan mij: ‘Mama, als het dan jouw trouwdag is vandaag, doe je dan weer je trouwjurk aan?’

……

‘Nee, lieverd’ , zei ik. ‘Die pas ik niet meer.’

Aaaaaand we’re moving on :-). Dat is niet het enige wat is veranderd in de afgelopen vier jaar. Zo is Joshua al weer bijna drie jaar bij ons! Zo ben ik alweer drie banen verder, heb ik geprobeerd te starten als verkoopstyliste en het weer opgegeven. Mijn hart zat daarvoor niet op de juiste plek. En zo ben ik het schrijven weer gaan oppakken. Best decision ever!

En in onze relatie? We groeien als ouders. De transformatie die je als stel doormaakt van gewoon een stel naar ouders is echt HUGE. En je bent er nooit op voorbereid. Rob en ik zijn beide van die duikers, we duiken altijd ineens ergens in. Omdat we op dat moment aanvoelen dat het het juiste moment is. En dat maakt ons heel sterk. We zijn een team. We doen de dingen echt samen. En natuurlijk zijn daar de nodige strubbelingen. Niemand is perfect. Ups en downs horen erbij. Maar dat neemt niet weg dat we hard werken, iedere dag weer, aan die gezamenlijke toekomst. Er zit ook een natuurlijk beloop in, in hoe we dingen aanpakken hier thuis. Een soort zwijgend wederzijds respect. Maar we genieten ook. En dat merk ik vooral als we vrij zijn en even geen werkstress hebben. Hoe heerlijk het is zo, met z’n vieren. Hoe fijn we het hebben. Trouwen voegt wellicht niet veel toe aan die band die we al hadden, maar het was een prachtige dag en die beloften die we naar elkaar toe hebben gedaan zijn goud waard.

En echt, soms is het vechten, een relatie. De kinderen nemen zoveel de overhand soms. En dat laat je toe of niet. Soms heb je het in de hand en soms ook niet. Er zijn momenten dat we slechts de managers van het gezin zijn. Maar daar tegenover staan ook momenten dat we elkaar aan kijken en ik zoveel geluk voel en zie. En ja, dan heeft hij misschien zijn sokken niet in de wasmand gedaan of heb ik de was niet gevouwen. Aan het einde van de dag is dat niet belangrijk. Samen kijken we dan naar die lieve kids die heerlijk liggen te slapen in hun bedje en is de avond weer van ons. En ja, dan gaan we soms over op de orde van de dag. Rob moet wel eens wat overwerken, ik wil dan even schrijven of opruimen. Dus nee, dan gaan we niet altijd met een glas wijn tegenover elkaar zitten, starend in elkaars ogen. Dat genieten verandert en past zich aan. We genieten nu als een gezin. En als we samen een weekendje weg zijn, genieten we van elkaar. Als we samen moeten lachen om die gekke kids, genieten we van elkaar. Als we moe en melig zijn genieten we van elkaar. Wanneer we uit eten gaan, genieten we van elkaar. En zo zijn er nog duizenden momentjes waarbij we van elkaar genieten.

Het leven is goed zo. Het is iedere dag weer een cadeautje. Op naar de 40 jaar ;-).


Foto’s: Genevieve Jetuelle Ruocco

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s