Blog Challenge: Day 6

Beschrijf iets waar je het moeilijk mee hebt

{fictie}

Een relatie hebben is vaak al een uitdaging. Maar een kersverse relatie waarbij me na drie weken al gevraagd werd om een kind naar school te brengen, maakte me onzeker. Het constante gevecht tussen Ephraim en mij, ik wist me er geen raad mee. En ik was me er heel erg van bewust… Dat mijn relatie met Ben alleen maar kon slagen wanneer Ephraim en ik met elkaar leerden omgaan.

Zoals elke dinsdag en vrijdag bracht ik Ephraim die ochtend naar school. Hij had het niet op mij. En dat kon twee redenen hebben: zijn moeder fluisterde hem in dat hij me niet mocht of hij had zelf bedacht dat ik niet deug voor zijn vader. Ik was immers een spelbreekster in het spel Huisje-Boompje-Beestje. Ik denk zelf dat Ephraim mij wel mocht, maar dat er thuis bij mama erg op hem ingepraat werd. Rebecca mocht mij al niet voordat ik Benjamin ‘van haar afpakte’ en ze mocht mij daarna vanzelfsprekend niet. The odds were never in my favor.

In haar schoenen had ik wellicht hetzelfde gereageerd. Die gedachte maakte het er helaas niet beter op tussen Ephraim en mij. Hij was weer heerlijk chagrijnig en ook vreselijk langzaam die druilerige dinsdagochtend. Ephraim zat ook nog niet op een school op loopafstand. Rebecca wilde hem perse in Voorburg op school hebben. Wat betekende dat we extra vroeg weg moesten om files en de nodige opstoppingen onderweg bij de reistijd in te calculeren.

Met zijn Cars-schooltasje in zijn hand, zijn aan Ben identieke bos krullen door de war en zijn shirtje half in zijn broek stond hij voor de kapstok. Maar een poging tot een jas aan doen kwam niet in zijn hoofdje op. Al mijn pogingen snauwde hij weg en het huilen stond me alweer nader bij dan het lachen. Voor zover een zesjarige kan duidelijk maken dat hij je niet mag, deed hij het best aardig. Ik mocht hem onder geen beding naar bed brengen, mijn kookkunsten bekeek hij bij voorbaat al niet, laat staan proeven, kocht ik een stoer jongens shirt voor hem, droeg hij het niet. Volgens Ben was het een fase en was dit kenmerkend voor kinderen met gescheiden ouders. Ik vond het maar lastig omdat ik zelf helemaal niet met kinderen bezig was toen ik Ben leerde kennen. E. werd ook maar in mijn schoot geworpen. Ik ‘kreeg’ hem er gratis bij.


{onderdeel van een verhaal waar ik mee bezig ben}

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s